Dank aan iedereen voor de steun!

Zoals sommige hebben kunnen lezen (diegene die niet in slaap zijn gevallen na zo’n lang verhaal), moest de kleine vanmiddag onder de MRI.

Aan papa de eer om te helpen haar klaar te maken, en haar er heen te rijden door de gangen heen.
Na anderhalf uur kregen we de uitslag al, we waren net thuis dus dat was een aangename verassing.
Je raad het vast al het was helemaal goed!!

Geen aangeboren afwijkingen of sporen van eventueel epilepsie of iets dergelijks.

Alleen wat dan denk je, ze hebben bijna alles al onderzocht aan haar.
Ze is helemaal lek geprikt al, en alles wat uit haar lichaampje komt is ook al gecontroleerd (goh nooit geweten dat urine opvangen bij een baby zo lastig was).
Maar dokters zouden dokters niet zijn als ze niet weer wat bedenken.
Maandag komt misschien wel het ergste….
Ze krijgt een ruggeprik!!
Hierbij nemen ze wat hersenvocht af en gaan ze haar zenuwen controleren.
Kijken of er daar geen storingen in zitten, dat ze daarom die schokjes misschien had.

Ik vindt het wel een beetje eng hoor, maar je moet maar proberen te vertrouwen op de artsen.
Eigenlijk heb je zoiets van zie je wel alles is goed ook deze test met de MRI was heel mooi, ze is gezond ik wil haar thuis hebben.
Dat gepluk aan mijn kind is niet goed voor haar, ze heeft alleen haar ouders en haar rust nodig en heel veel knuffels van ons.
Maar daarnaast heb je ook weer iets van tja die dokters hebben er verstand van, en als hun er zo op gehamerd zijn om het tot de bodem uit te zoeken, dan is dat misschien toch de verstandige keuze.

We zetten gewoon nog even door oo al is het heel moeilijk, en we heel bang zijn dat het niet goed is voor onze kleine zoveel stress en gepluk aan haar.
Maar gelukkig is ze sterker dan papa en mama.

Voor nu het belangrijkste, ze heeft een weekend rust van onderzoeken.
Kan ze lekker bijkomen.

Tot het volgende positieve berichtje!

Mama van Daisy

Comments are closed.